Gaixorik egoan Lehendakaria Barikuan Legebiltzarrean egin zan plenoan. Gaixorik Alderdi Egunean zehar. Ekitaldi bien artean bera gertutik ikusteko aukerea izan neban. Ez dot erraz ahaztuko bere azalaren kolorea: zuri-zuri egoan.

Nire lagun batek dudan imini eban baieztatuten nebana. ‘Lehendakaria bizikletan ibilten da ia astebururo. Arpegian kolorea izan behar dau derrigor’. Aginetako mina asteburuetako kirola baino indartsuagoa zan, antza.

Kontuak kontu, Juan José Ibarretxe lehendakarigai jeltzalea izango da laugarren biderrez. Daborduko Ardanza eta Garaikoetxearen markak hausi ditu. Aurreko lehendakariek ez bezela, hiru presidente ikusi ditu EBBko presidentzian. Eta itxura guztien arabera, orain arte mantendu izan dauen diskurtsoagaz jarraituko dau.

Espainiarrek karikaturea atara deutse Lehendakariari: raka-raka, jo eta ke bere kontuetan, egoskorra, itsua gainontzeko arazoen aurrean, erradikala,…

Ez naz hasiko bere defentsa egiten, Ibarretxe ezaguna dalako eta bere burua primeran defendiduten dauealako. Bere garaian agindutakoa beteten ahalegindu da. Giroa ez dau beti alde izan. Arerioak eta etsaiak badaukaz. Eta laugarren aldiz euskaldunon erabagiteko eskubidea lelotzat hartzen badau, jentea nekatzeko arriskua dauka.

Argi dago PSOE eta PP eskubide horri aurre egiteko joku zikina erabili eta erabiliko dabela. Baina, bestalde, bere inguruan dagozan askok ez dabe pentsetan kontsultea edo erreferenduma (ez dira gauza bera) egitea horreen preminazkoa danik.

Nire ustetan, zoritxarrez, erabagiteko eskubidea planteetako momenturik onena pasau da. Begibistan dago abertzaletasunaren zati batek beste norabide bat hartu gura dauela. Azken asteotan emon dan irudia penagarria izan da: gauza bat esan gaur, kontrakoa bihar, proposamena etzi, kontraproposamena etzidamu… Baegoan pentsauta zer egingo zan danok espero genduan Auzitegi Konstituzinonalaren ezezkoaren aurrean? Eta larriagoa dana, ez dago kontraesanik ukazinoaren aurrean agertzen dan haserrea eta Espainiako aurrekontuak onartzeko egiten diran negoziazinoen artean? Fundamentuzko ezer atarako ete da? Garmendia ministra poxpolinak bere hartan jarraitzen dau, Gernikako Estatutuak dinoanari kasu egin barik.

Indarkeriak be ez dau laguntzen bide horretan. ETAk bereari eusten deutson bitartean Estaduak ez dau arazorik izango abertzaleen aldarrikapenak eta indarkeria nahastetako.

Ibarretxe abertzaletasunak daukan hautagairik onena dala uste dot, zalantza barik. Baina zein izango ete da bere programea hurrengo lau urtetarako? Ondo lagunduta joango ete da? Ondo pentsauko dau/dabe zer egin hurrengo urteotan? Horra koxka.

Kontu personal bihurrietan ibili izan naz (eta nabil) eta ez dot denporarik izan azken bolada honetan jazo danaren ganean eretxirik emoteko. Kontu piloa dabilz egunez egun komunikabideetan. Horra jazoera batzuk: Ibarretxe Lehendakariaren bigarren ahalegina pikutara bialdu dabe, krisialdi ekonomikoaren eragina gero eta larriagoa da, ANV ilegalizau egin dabe, Estadu Batuetako errepublikanoek irabazteko gero eta aukerea gehiago daukiez…

Azken jazoerea honen ondorioz zapore gazi-goxoagaz nabil aboan. Orain hilebete batzuk esaten neban oso arriskutsua zala Obama eta Hillaryren arteko primariek sortarazotako giroa. Demokraten arteko hartu-emonak ozpindu egin ziran horren lehiaketea gogor baten ondorioz. Naturalena, nire ustetan, Obamak eta Clintonek osotutako bikotea izango litzake. Baina, itxuraz, Obamak ez dau Hillary inondik inora  bere inguruan ikusi gura eta Joe Biden aukerau eban. Ez daigun ahaztu Clintonen diskurtsoaren zutabetako bat ‘kristalezko sabaia’ apurtuteko ahalegina zala, hau da, berari botoa emon ezkero, lehenengo biderrez andra presidentea izango ebela estadubatuarrek. Bere aldeko batzuek, lehia galduta, pentsau eben oraindino, presidente izan barik presidenteordea izango zala. Zetakeriak itsututa, Obamak baztertu izan eban Hillary.

Errepublikanoek, euren aldetik, kolpe ederra emon eutsen demokratei. Errepublikanoen presidenteorde izateko hautagaia Sarah Palin da, andrazkoa, ederra, kontserbadorea, ‘hockey mum’ horreetako bat, hau da, seme alaben partidak ikustera joaten dan ama horreetako bat. Eta kristalezko sabaia apurtzeko prest. Obamaren jokaerak sortarazotako frustrazinotik probetxua atarateko prest dagoz errepublikanoak. Feministen botoak errepublikanoek eroango ete dabez?

Aste batzuk falta dira ondino hauteskundeen irabazlea nor dan jakin ahal izateko, baina ikusitakoaren arabera ez da harritzekoa inkestatan errepublikanoak aurretik izatea. Ez dot uste errepublikanoek Bushen garaian egindako lanaren frutua jasoko dabenik. Aitzitik, demokraten akatsek presidentzia emongo dautselakoan nago. Eta horrek ez daust ezelango lasaitasunik emoten.

Barajaseko aireportuan izan zan istripuaren egunean irratia entzuten pasau neban gauaren zati bat. Imini eta berehala kendu behar izan neban irratia. Ezin neban jasan. Egunak emon dodaz entzun nebanaren ganean pentsetan.

Egun haretan inok ez ekian zenbat hildako izan ziran. Inok ez daki oraindino zer jazo zan. Hori bai, komunikabideek egunak emon dabez morboaren makinari gasolinea sartzen. Hildakoen senitartekoak behin eta barriro agertu dira komunikabideetan amorruari eta negarrari eutsi ezinik. Jakin izan dogu ume txikiei jazotakoa. Jakin badakigu lagun asko ito eta erre dirala. Baina horreek gauzok jakin behar doguz? Hori informazinoa ala morbo hutsa da?

Eta zer esanik ez istripuaren arrazoien ganean espekulazinotan hasi diranen ganean. ‘Kutxa baltzek’ esaten dabena ez dago oraindino ikertuta. Politikoek (Erregea barne) istripuaren grabazinoa ikusi ei eben kasua eroaten dauen epaileak baino arinago. Lur azpitik hegazkinen inguruko aditu mordoa atara dira istripuaren ganeko hipotesi guztiak baloratuten.

Saio arrosen formulea albistegi seriotara ailegau da: urdailaren manipulazinoa eta ustezko adituen etenbako berbaldia. Botaka hasteko moduko kazetaritzea.

Abuztuko barririk inportanteena Txinako Olinpiadak dira. Hori dala eta uda honetan goardian dagozan kazetariek normalean telebistan agertzen ez diran kirolei arreta berezia eskaintzen deutse: gimnasia, ugeriketea,…

Ispiritu olinpikoaren ganean berba politak botako dabez, baina ikusten danaren arabera kirol ikuskizuna baino herrien arteko norgehiagoka daukagu Pekinen.

Alde batetik hor dago Txina eta Estadu Batuen arteko lehia. Biak dabilz nor baino nor ahalik eta domina gehien lortu guran. Txinak domina gehiago lortu ezkero pentsauko dau beste alorretan be estadubatuarrak menperatzeko gauza dirala. Estadubatuarrek, bestaldetik, Phelps moduko heroeak sortzeko gauza dirala frogatu dabe. Horri esker oraindino herri handia dirala egiten dabe ames.

Beste herri batzuek be euren heroeak agertzen dabez, besteak beste, espainiarrek. Eta pentsetan dodan moduan esango dot: jasangaitza egiten jat espainiarrek egiten daben jarraipen informatiboa. Eurena espainozentrismoa da. Eguneko balentriei gainbegiratu azkarra emon eta gero, espainiarrek egindako erridikuluak estali guran ibilten dira. Lortutako domina apurrek izugarrizko garrantzia hartzen dabe. Eta ez dot ezer esango Maribel Morenoren positiboari buruz kosta egiten jatalako sinistea bigarren mailako kirolari batek holako substantziak bere kabuz hartzen dituanik.

Ez deutsat ezelango meriturik kendu gura kirolarien lanari. Bakotxak ahalik eta hoberen egiten dau bere lana eta dominak edo diplomak irabaztea edo bertan aritzea oso gauza berezia da. Baina kirol emonkizunetan egiten dabezanak entzunda, inork ukatuko ete dau espainiar abertzaletasunik ez dagoanik?

Maitasun eta gorroto kontuak izan dodaz buruan azken bolada honetan. Maitasun eta gorroto politikoak, esan gura dot, maitasun eta gorroto personalak oso kontu bihurriak diralako.

Orain gitxi Jose Felix Azurmendi lankideak planteau eban bere blogean ia komenigarria ete zan Espainiak politiko euskaldunei maitasuna agertzea Euskadiko Ezkerra difuntuari pasetan jakon modura. Pentsau gura dot Jose Felixek kontu modernoagoak izango ebazala gogoan eta ez historikoak, baina hoba nire zalantza horri berak erantzuna emoten badautso.

Kontu honen ganean pentsetan El Mundo egunkariaren aldizkariak dakarren sailkapena irakurri neban: 20 espainiarrik maitatuenak eta gorrotatuenak. Eurek egindako inkesta ei zan.

Maitatuena, zelan ez, Iker Casillas, berari esker espainiarrek Eurokopako txapelketea eskurau eben eta. Gorrotatuena, Julian Muñoz, Katxuli, Marbellako alkate ohia. Ondoren, Ana Obregón, Paquirrín eta Ibarretxe Lehendakaria. Juan José Ibarretxe izango litzake Estaduko politikorik gorrotatuena, El Mundo egunkariak egindako sailkapenaren arabera.

Harrigarria, edo ez horren harrigarria sailkapen honek dakarrena. Euskadin egiten diran inkesten arabera, Lehendakaria da puntuazinorik altuena ataraten dauen politikoa. El Mundoren esanetan, Estadu mailan gorrotatuena dan bera.

Ondorio bezela pentsau leiteke politika eta adierazpen bardinak eginaz politikari bera maite  dabela hemen eta gorrotatu hor. Pentsau leiteke helburu eta aldarrikapen politiko guztiz kontrakoak espero dirala Espainian eta Euskadin. Akaso horrexegaitik desagertu zan Euskadiko Ezkerra. Espainian mirestu egiten ebelako. Mirespen horrek laguntasuna kendu eutson Euskadin. Eta Euskadiri jagokonez, babes politikoa eskuratzeko balio dauenak gorrotoa sortarazoten dau Espainian. Eta diferentzia politikorik ez dagoala esango dabe…