Agertu da Jon Anza etakidearen hilotza. Hilabeteak emon ditu hilda, “ahaztuta”. Gerra zikinaren zantzu guztiak daukaz desagerpeneak. Non egon izan da denporea luzean? Zer jazo jakon?

Hamar bat egun auskalo non emon eta gero Tolosako parke batean agertu ei zan, zorabiauta. Hortik gutxira hil zan bihotzekoak jota. Hamaika hilabeteetan “ahaztuta” egon da gorpua Tolosako morgean.

Apuntetako modukoa izan da Eusko Jaurlaritzearen erreakzinoa: atzerriko estatu baten jazoereak ez dabez komentetan. Atzerriko estatu batean desagertu zan Jon Anza. Eta jakin badakigu atzerriko estatu horretan espainiako indar polizialak beharrean dabilzala ETAren kontra. Orain aste gutxi Ertzaintza bera hasi zan lanean atzerriko estatu hartan. Estatu hartan jazotakoa guri be inporta jaku.

Ahaztuta ei egoan hilotza hozkailuan, arraindegiko lebatzen moduan. Eta fundamentuzko estatu batek ez dau ezer egiten bere lurraldean agertuten diran gorpuzkinen nondik norakoak ikertzeko? Paperak “transpapelau” egiten dira. Gorpuak “transgorpuztu” egiten ete dira?

Espainia estatu demokratikoa ei da. Amnistia Internazinonalak polizi jokaerea batzuk salatu izan ditu hamaika biderrez euren txostenetan. Memoria historikoak dinozku ez dogula ezelango hipotesirik baztertu behar.

Jon Anzaren desagerpenearen inguruan hasi dira gurean oso ezagunak diran lagun batzuk berari jazotakoa salatzen. Hain zuzen be, beste pertsona batzuk hil egiten dabezanean txintik be esaten ez daben horreek.

Horra gure herriaren trajedia: protagonisten arabera, gaur oihuka eta madarikazinoka dagozanak ixilik egon leitekez bihar beste nonori zeozer jazo ezkero. Eta gaur hoztasuna agertuten dabenok bihar neurribako alkartasunea agertuko dabe beste era bateko jazoeren ondorioz nonor hil egingo balebe. Pertsonen sufrimendua ez da inportantea, sufrimenduaren erabilpen politikoa baizik.